2018 November 13 Tuesday
ലോകത്തെ മാറ്റാന്‍ നിങ്ങള്‍ ചിന്തകളെ മാറ്റൂ

സിറിയയ്ക്കുവേണ്ടി ഒരു വിലാപം

ആമിന അബു കെരേച്ച് മൊഴിമാറ്റം: അബ്ദുല്ല പേരാമ്പ്ര

സിറിയന്‍ പ്രാവുകള്‍
എന്റെ തലയ്ക്കു മീതെ കുറുകുന്നുണ്ട്.
അവയുടെ നിലവിളി
എന്റെ കണ്ണുകളില്‍ ചിറകടിക്കുന്നു.
ഞാനിപ്പോള്‍
ഒരു രാജ്യത്തെ കവിതയിലൂടെ
രൂപകല്‍പന ചെയ്യാന്‍ ശ്രമിക്കുകയാണ്.
എന്നാല്‍
ചിന്തിക്കുമ്പോഴെല്ലാം
ഒന്നും വരുതിയില്‍ വരുന്നില്ല.
ഒരു കവിയെന്ന നിലയില്‍
ഞാനെന്റെ രാജ്യത്തെ ഭാവന ചെയ്യുമ്പോള്‍
കണ്ണീരിനാല്‍ നിറയപ്പെടുന്നു കണ്ണുകള്‍.
സ്‌നേഹത്തിന്റെയും സമാധാനത്തിന്റെയും
നന്മയുടെയും പൊരുത്തത്തിന്റെയും
ഒരു നഗരത്തെ വരയ്ക്കാനിരിക്കുമ്പോള്‍
ദുരന്തങ്ങളും യുദ്ധങ്ങളും മുന്നില്‍ നിറയുന്നു.

എന്റെ രാജ്യമേ,
ഞാന്‍ നിന്റെ നിലവിളി കേള്‍ക്കുന്നു.
പ്രാവുകളുടെ കരച്ചിലില്‍
നിന്റെ ഞരക്കം അനുഭവിക്കുന്നു.
കാരുണ്യം വിളയുന്ന നിന്റെ മണ്ണും കൈകളും
ജാസ്മിന്‍ പൂക്കളുടെ സുഗന്ധവും
എനിക്ക് ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടിവന്നിരിക്കുന്നു.
എന്റെ ചിറകുകളിന്ന്
നിന്റെ ചിറകുകളെപ്പോലെ മുറിയ്ക്കപ്പെട്ടതാണ്.

ഞാന്‍ സിറിയക്കാരിയാണ്.
ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട അപ്പത്തിന്റെ തുണ്ടുകള്‍
പെറുക്കി തിന്നുന്നവരുടെ നാട്ടുകാരി.
എന്റെ രാജ്യത്തിലെ അമ്മമാര്‍
ഒരു ഉറുമ്പിനെപോലും ചവിട്ടിയരയ്ക്കരുതെന്ന്
മക്കളെ പഠിപ്പിക്കാറുണ്ട്.
മുതിര്‍ന്നവരെ കാണുമ്പോള്‍
ബഹുമാനിക്കാന്‍ പഠിപ്പിച്ച ഒരു രാജ്യമാണെന്റേത്.
ജാസ്മിന്‍ ചെടികള്‍ക്കു വെള്ളം പകരുന്ന
വൃദ്ധകളുടെ നാടാണ് എന്റേത്.
പ്രഭാതത്തില്‍,
അയല്‍ക്കാരനെ കോഫി കുടിക്കാന്‍ ക്ഷണിക്കുന്ന നാട്.
സിറിയാ…
ഞാനിനി ആര്‍ക്കുവേണ്ടിയും കവിത എഴുതില്ല.

എങ്ങനെയാണ്
സ്വന്തം രാജ്യം ഉണ്ടാകുന്നതെന്ന്
ആരെങ്കിലും എന്നെ പഠിപ്പിക്കുമോ?
എങ്കില്‍ ഞാനവരോട്
ഏറെ നന്ദിയുള്ളവളായിരിക്കും.
അവിടെയുണ്ടാവണേ
തത്തകള്‍ പാടുന്ന വീടുകള്‍
നിറയെ ആപ്പിള്‍ പൂക്കുന്ന മരങ്ങള്‍.

 


കമന്റ് ബോക്‌സിലെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ സുപ്രഭാതത്തിന്റേതല്ല. വായനക്കാരുടേതു മാത്രമാണ്. അശ്ലീലവും അപകീര്‍ത്തികരവും ജാതി, മത, സമുദായ സ്പര്‍ധവളര്‍ത്തുന്നതുമായ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്യരുത്. ഇത്തരം അഭിപ്രായങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കേന്ദ്രസര്‍ക്കാറിന്റെ ഐടി നയപ്രകാരം ശിക്ഷാര്‍ഹമാണ്.