2018 November 18 Sunday
ജീവിച്ചതല്ല ജീവിതം, നാം ഓര്‍മയില്‍ വയ്ക്കുന്നതാണ്, പറഞ്ഞു കേള്‍പ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി നാം ഓര്‍മ്മയില്‍ വയ്ക്കുന്നതാണു ജീവിതം

കാരാഗൃഹത്തിലെ സ്‌നേഹത്തണല്‍

211-ാം ലക്കത്തില്‍ ഒരു മാതാവ് തന്റെ മാനസികവിഭ്രാന്തിയുള്ള മകനെ സ്‌നേഹിക്കുന്ന രംഗം ആരെയും ചിന്തിപ്പിക്കുകയും മനസിളക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്. കുഞ്ഞുപ്രായത്തില്‍ മരിച്ച പിതാവ് വിട്ടുപോയത് ഒരു വയസുള്ള വിനോദിനെയാണ്. വിനോദ് അഞ്ചാം ക്ലാസില്‍ പഠിക്കുമ്പോഴാണ് ഈ മാനസികരോഗം വിനോദിനെ പിടിമുറുക്കുന്നത്. പക്ഷെ, ആ മാതാവ് ആ കുട്ടിയെ കുറ്റിക്കാട്ടിലേക്ക് ഒഴിവാക്കിയില്ല. മറിച്ച് മകനുവേണ്ടി സ്വന്തമായൊരു വീടുണ്ടാക്കുകയും അവിടെ ഒരു സ്‌നേഹത്തടവറ നിര്‍മിക്കുകയും ചെയ്തു.
ഒരമ്മ സ്വന്തം മക്കള്‍ക്കു വേണ്ടി എത്രമാത്രം മാനസികവും ശാരീരികവുമായ ത്യാഗം ചെയ്യുമെന്നതിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ മറുപടിയാണ് ഗോമതിയുടെയും വിനോദിന്റെയും സംഭവത്തിലൂടെ നാം കാണുന്നത്. ഇതുപോലെ തിരിച്ചു മാതാപിതാക്കളെ സ്‌നേഹിക്കാന്‍ മക്കള്‍ക്കും മാനസിക വളര്‍ച്ചയെത്തേണ്ടതുണ്ട്.


കമന്റ് ബോക്‌സിലെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ സുപ്രഭാതത്തിന്റേതല്ല. വായനക്കാരുടേതു മാത്രമാണ്. അശ്ലീലവും അപകീര്‍ത്തികരവും ജാതി, മത, സമുദായ സ്പര്‍ധവളര്‍ത്തുന്നതുമായ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്യരുത്. ഇത്തരം അഭിപ്രായങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കേന്ദ്രസര്‍ക്കാറിന്റെ ഐടി നയപ്രകാരം ശിക്ഷാര്‍ഹമാണ്.