2018 September 19 Wednesday
പതിനായിരം ബന്ധുക്കള്‍ക്ക് പകരം നില്‍ക്കാന്‍ ഒരേയൊരു ആത്മാര്‍ഥ സുഹൃത്ത് മതി.
യൂറിപ്പിഡിസ്

കടല്‍ കാണാത്ത കപ്പിത്താന്‍

പി.കെ ഗോപി

മഴച്ചുരങ്ങളിലൊക്കെയും

കണ്ണീര്‍ വീണ്
മഞ്ഞുതുള്ളികള്‍
കത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

കുത്തിയൊലിച്ചിടത്തൊക്കെ
കുടിനീര്‍ച്ചോലയുടെ
രക്തം നക്കിയെടുത്ത്
പ്രളയദുര്‍ഗ
ഉടലും തലയും
ഉലച്ചെറിഞ്ഞു!

ഉള്ളതെല്ലാം
എറിഞ്ഞുടച്ച്
വീടുവിട്ടു പോയ മലദൈവം
എന്നു മടങ്ങിവരുമെന്ന്
ഊരിലാരും മിണ്ടുന്നില്ല.
കൂടുവച്ച മരം തേടി
കാട്ടുവേഴാമ്പലിന്റെ
ദീനരോദനം
കടലോളം
വന്നുചേര്‍ന്നുവെന്ന്
വിശ്വസിച്ചേ കഴിയൂ.

കാലം കലങ്ങിയ
പ്രളയപ്പരപ്പില്‍
കച്ചിത്തുരുമ്പിന്റെയോ
കരിയിലയുടെയോ
തോണി കാത്ത്
നാനാജാതി എറുമ്പുകള്‍
രാവും പകലും
എങ്ങനെ തുഴഞ്ഞുവെന്ന്
ഇടിയാത്ത കരകളിലെ
കപ്പിത്താന്മാര്‍ക്ക്
അറിയാമോ എന്തോ?!

 


കമന്റ് ബോക്‌സിലെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ സുപ്രഭാതത്തിന്റേതല്ല. വായനക്കാരുടേതു മാത്രമാണ്. അശ്ലീലവും അപകീര്‍ത്തികരവും ജാതി, മത, സമുദായ സ്പര്‍ധവളര്‍ത്തുന്നതുമായ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്യരുത്. ഇത്തരം അഭിപ്രായങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കേന്ദ്രസര്‍ക്കാറിന്റെ ഐടി നയപ്രകാരം ശിക്ഷാര്‍ഹമാണ്.