2018 November 18 Sunday
ജീവിച്ചതല്ല ജീവിതം, നാം ഓര്‍മയില്‍ വയ്ക്കുന്നതാണ്, പറഞ്ഞു കേള്‍പ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി നാം ഓര്‍മ്മയില്‍ വയ്ക്കുന്നതാണു ജീവിതം

ഇന്‍വെര്‍ട്ടര്‍

ലോനപ്പന്റെ വീട്ടില്‍ ഇന്‍വെര്‍ട്ടര്‍ ഘടിപ്പിച്ചതിന്റെ പിറ്റേന്നാണ് അവിടെ ശക്തമായ കാറ്റും മഴയും ഉണ്ടായത്. അയാളുടെ റബര്‍മരങ്ങളിലൊന്ന് പൊട്ടിവീണ് ഏതാനും വീടുകളിലേക്കുള്ള വൈദ്യുതിയുടെ ഞരമ്പറ്റു. പരാതി പറഞ്ഞു വന്നവരെയെല്ലാം ലോനപ്പന്‍ സമാധാനിപ്പിച്ചു.
”ഇന്നിപ്പയീ കുന്നുമ്പൊറത്തോട്ട് ആര് വരാനാടാ ഉവ്വേ! നാളെയാട്ട്, കരന്റാപ്പീസീ വിളിച്ച് എന്നാ വേണ്ടേന്ന് വെച്ചാ ചെയ്യാ.”
കാശ് മുടക്കി പോസ്റ്റ് നാട്ടി മലമുകളില്‍ കരന്റെത്തിച്ചപ്പോള്‍ വള്ളി വലിച്ചു ചുളുവില്‍ കാര്യം സാധിച്ചവന്മാരൊക്കെ ഒരു രാത്രി ഇരുട്ടത്ത് കിടക്കട്ടെയെന്നു മനസിലോര്‍ക്കുകയും ചെയ്തു. ജനിച്ചിട്ടിന്നേവരെ മിഴി തുറക്കാന്‍ സാധിച്ചിട്ടില്ലാത്ത ബള്‍ബുകള്‍ക്കുവരെ ലോനപ്പനാ രാത്രി അവസരം കൊടുത്തു. ഇരുണ്ട മലമുകളില്‍ ഒരു പ്രകാശഗോപുരം കണക്കെ വീടങ്ങ് ഞെളിഞ്ഞു നിന്നു.
അത്താഴത്തിനുള്ള കപ്പയും ബീഫും മേശപ്പുറത്തെടുത്തുവച്ച നേരത്ത് വാതിലിലാരോ മുട്ടുന്നതായി തോന്നി ലോനപ്പന്റെ പെണ്ണുമ്പിള്ള കതകു തുറന്നു.
”കര്‍ത്താവേ, ഇതെന്നാ ഇതുങ്ങടെ സംസ്ഥാന സമ്മേളനോ?”
പാറ്റയും വണ്ടും കോട്ടെരുമയും എന്നു വേണ്ട സകലമാന പ്രാണികളും ഉമ്മറത്ത് ! ഞെട്ടല്‍ മാറി വാതില്‍ വലിച്ചടച്ചപ്പോഴേക്കും ആരാണ്ടൊക്കെയോ ഉള്ളില്‍ കയറിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
മഴയുടെ കുളിരും കനവും നുകര്‍ന്നു ചുറ്റുപാടുമുള്ളവരൊക്കെ അന്നു നേരത്തെയുറങ്ങി.. ആശുപത്രിയിലെ കാഷ്വാലിറ്റിയില്‍നിന്ന് ലോനപ്പന്റെ മകളുടെ ചിണുങ്ങിക്കരച്ചില്‍ പുലര്‍ച്ചയ്ക്കും ഉയര്‍ന്നുകേട്ടു.
”പപ്പാ, കോട്ടെരുമ ചെവീത്തന്നെണ്ട് നോവ്ന്ന് പപ്പാ…”

 


കമന്റ് ബോക്‌സിലെ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ സുപ്രഭാതത്തിന്റേതല്ല. വായനക്കാരുടേതു മാത്രമാണ്. അശ്ലീലവും അപകീര്‍ത്തികരവും ജാതി, മത, സമുദായ സ്പര്‍ധവളര്‍ത്തുന്നതുമായ അഭിപ്രായങ്ങള്‍ പോസ്റ്റ് ചെയ്യരുത്. ഇത്തരം അഭിപ്രായങ്ങള്‍ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത് കേന്ദ്രസര്‍ക്കാറിന്റെ ഐടി നയപ്രകാരം ശിക്ഷാര്‍ഹമാണ്.